Afdrukken

Wat gaat de tijd toch snel.
In juni 2006 vertrok ik naar de Filippijnen om daar in principe voorgoed te gaan wonen.
Daarom toen maar mijn Delphinus lidmaatschap opgezegd, na ruim 27 jaar lid te zijn geweest.

En hoe is het nu met die John Kreemers gegaan? 

Een aantal leden is wel al eens door mij hiervan op de hoogte gebracht tijdens een van mijn 3 bezoeken aan Nederland. Ook op het laatste lustrum feest heb ik vele clubleden weer eens kunnen ontmoeten en bij kunnen praten.
Het is me in die 3,5 jaar redelijk wisselend vergaan: Van een aanvankelijk zeer plezierige periode naar een vervelende periode met allerlei perikelen bij het opbouwen van mijn toekomst hier.
De Filippijnen is een vreselijk interessant en mooi land.
Je kunt er als duiker naar hartelust je hobby uitleven, prachtige rondreizen maken en genieten van de stress-vrije manier van leven.
Alleen … je moet niet afhankelijk zijn van institutionele en overheids instanties, want dan wordt je niet alleen van alle kanten genept (lees: corruptie) maar wordt je horendol gemaakt door de papierwinkel van aanvraagformulieren, vergunningen, tig keer terugkomen voor weer nieuwe gegevens, vertragingen, ... etc, ... etc, ....
Daar heb ik, ondanks dat ik vooraf wel aardig op de hoogte was van dit ‘euvel’, behoorlijk last van gehad.
Zelfs was het een moment zo erg dat ik besloot om, als er binnen 1 maand geen duidelijkheid zou komen in wat ik nu wel of niet mocht doen, maar het vliegtuig terug naar het kikkerland te nemen.
Gelukkig is dat sedert 1,5 jaar helemaal over en is er rust in de tent.
27-apo_island_viewWe hebben hier op naam van mijn vriendin (want een buitenlander kan geen grond kopen!) een stuk grond aan zee gekocht van 2,1 hectare. Een geweldig mooie plek precies tegenover het duikparadijs Apo Island.Onze grond ligt op slecht 20 a 25 minuten vaarafstand van Apo Island. Vandaar ook de naamgeving van ons Beachpark: "ApoVista".
Omdat ik echt geen 2,1 hectare alleen voor mij en mijn vriendin nodig heb (de andere ‘deelnemers’, Nederlanders nota bene, lieten me namelijk meteen na aankoop van de grond in de steek), heb ik getracht om er een subdivisie van te maken.
04-idyllicEen subdivisie is een beschermde en ommuurde leefgemeenschap met een eigen centrale ingang met bewaker, nuts voorzieningen, vaak een zwembad , restaurant en tennisveld of andere sportfaciliteiten.
Na ruim een half jaar vergeefs getracht te hebben dat helemaal op mijn eigen houtje te doen heb ik dat idee opgegeven en ben een Joint Venture aangegaan met een aannemer die voor ons toen net een bungalow had gebouwd (die wij behoorlijk goed in de verhuur hebben). Deze aannemer voelde wel voor mijn idee (hij is ook duiker!) en na de kontraktuele vastlegging is in no-time de entree gebouwd, wegen aangelegd, drainage, electra, centrale water voorziening (grote watertoren) en wordt op dit moment de laatste hand gelegd aan een clubhouse en familie zitplaatsen bij het strand.14-our-entrance 13-Blessing--John-AnaleeHet central zwembad moet nog aangelegd worden. We wachten daarmee tot er wat meer huizen gebouwd zijn en dus meer mensen ons BeachPark bewonen.

Het leven op de Filippijnen is zeer relaxed, als je tenminste niet in die papier - en corruptiemolen zit.
Mensen zijn zeer aardig en spreken veelal redelijk Engels, hun tweede taal.
De belangrijkste pre’s zijn voor mij echter: fantastisch klimaat, erg mooi duiken, spotgoedkoop.
Wat je hier voor een euro kunt doen is minimaal 3x zo veel als in Nederland.
Slechts weinige dingen zijn hier duurder: internet , electriciteit, geimporteerde produkten zoals kaas, goede wijn, etc..
Met mijn redelijk pensioen (de helft gaat weliswaar naar mijn ex, maar desalniettemin) kan ik hier zeer ruim leven.
De combinatie van deze pre’s geven me een echt  ‘Zwitserleven gevoel’. 12-gateview
02-ochtwandeling_aan_zee_om7-AMElke dag in je zwembroekje of korte broek op je terrasje zitten ontbijten, even de zee in, met de honden (we hebben er nu vijf !) wat over het strand wandelen en heel veel dingen doen die het leven hier nog verder veraangenamen.03-6-dec-2009-b01-met-4-honden-vroege-strandw09-Apo-view-at-beach




Op dit moment is de helft van de 22 percelen verkocht en zijn we in ieder geval financieel helemaal zonder zorgen. Het kan slechts meer rendabel gaan worden wanneer ook de rest verkocht wordt en we mogelijk het huidige huis (op 1860 m2) en onze bungalow (op 760 m2) gaan verkopen.

Of we die twee woningen ook gaan verkopen hangt af of we er in slagen op termijn een goede plaatsvervanger te vinden die alles kan regelen met de huurders in geval wij op reis zijn.
Want we willen toch graag wat rondtoeren in dit geweldig grote land met meer dan 7000 eilanden en ook wat andere landen in de buurt gaan bekijken.
Op dit moment hebben we nog geen betrouwbare en kundige plaatsvervanger gevonden, dus bekijken we of we niet beter onze huuraktiviteiten kunnen stoppen en de 2 woningen verkopen.11-Apovista-lotmap
Verhuren loopt anders best goed.
De bungalow is 100% verhuurd; voor maximaal 1 jaar, omdat we na dat jaar eventueel gaan verkopen.
Bij ons huidige huis hebben we een garage gebouwd met daaraan vast een studio:
Een nette kamer/slaapkamer voor max. 2 personen, douche + toilet, opslagkamer, volledig ingerichte keuken en terrasje.05-2nd-house-front-19-7-0806-2nd-house-at-19-7-0807-terrace-2nd-house-view-on-k
Ook deze verhuren we af en toe. Dat is meestal aan familie en vrienden die hier op bezoek komen, al heeft ons huis ruim voldoende kamers om ze eveneens te kunnen herbergen.
Op dit moment is de afwerking begonnen van ons eigen zwembad, dat ook gebruikt mag gaan worden door de huurders van de bungalow en de studio.30-zwembad-op-17-dec
Het leven hier is uiteraard niet te vergelijken met dat in Nederland.
Veel vrijer en door het aangename klimaat voelt elke dag als een vakantiedag, ook al ‘werk’ ik hier naar hartelust om het allemaal nog geriefelijker te maken.
Maar dat is meer genieten van de verbeteringen die je aanbrengt dan dat het als werken aanvoelt.
Je doet wat je graag doet en niemand die je ergens toe dwingt.
Over 1 of 2 jaren, als er wat meer huizen door grond kopers zijn bijgebouwd, zullen we beginnen met de bouw van een ander huis dichter bij het strand.
We hebben daar nog een stuk grond voor ons zelf gehouden van totaal 1640 m2.
700 m2daarvan gaan we verkopen en op de resterende 940 m2gaan we een laagbouw bungalow zetten die een nog mooier uitzicht heeft en meer zeewind vangt en dus meer koelte biedt.
Daarin kunnen we dan alle geleerde lesjes en rondkijk-ervaringen kwijt. Want een gebouw hier in de Filippijnen vraagt een heel andere bouwwijze, design en indeling dan in een land als Nederland waar met name het klimaat veel meer eisen legt op HOE te bouwen.
Hier heb je vooral behoefte aan een groot terras; zitruimte buiten.
Wonen doe je nauwelijks binnen. Je leeft bijna volledig buiten.

“En wat komt er nu van dat mooie duiken terecht?” zul je je waarschijnlijk afvragen.
Haha, veel minder dan ik me aanvankelijk had voorgesteld. Ik heb hier de eerste 3 jaren zeker niet meer duiken gemaakt dan toen ik nog in Nederland woonde.
Toen werden duik-aantallen gemaakt door enige duiken (echter niet zo veel meer) in Nederland zelf en de overgrote meerderheid tijdens mijn vakanties naar Europese bestemmingen, maar toch met name naar tropische bestemmingen.
Zo ook had ik de Filippijnen tussen 2001 en het moment van definitieve vestiging hier (in 2006) al 8 keer bezocht.
Dat was dan bijna elke dag duiken: 2 of 3 keer.
Nu duik ik alleen 3 keer op een dag wanneer ik met een duikschool van een van de vele resorts hier in de buurt meeduik.
Dat is dan meestal naar het tegenover ons liggende duikparadijs ‘Apo Island’.18-dec-ons-clubhuis-aan-str20-apo-map-mikesdiveshop
Onderwater filmen doe ik nog steeds. Er wordt geen duik gemaakt zonder mijn video set.
Heerlijk is ook te kunnen duiken zonder gebruik van een nat pak. Bijna altijd 32 °C in de schaduw en een watertemperatuur van tussen de 25 en 28 °C.
Want ik heb een hekel aan het aantrekken van een duikpak, hoe dun en soepel dat pak ook is. In al mijn tropenduiken (en dat zijn er onderhand nogal wat!) heb ik nog nooit een duikpak gedragen.
Wat me hier voor onze kust ontbreekt zijn de grotere vissen. Nauwelijks haaien te treffen in dit gebied.
Wel ontzettend veel schildpadden, baarzen, ghostpipe fishes, frogfishes, zeeslangen, barakuda’s, seahorses, naaktslakken en vele vele andere soorten.
De Filippijnen heeft een van de grootste soorten rijkdom van de wereld.
Om haaien, walvissen of dolfiijnen te kunnen zien moet je iets verderop gaan: op 70 km afstand wordt bijna een dolfijngarantie gegeven als je tenminste in het juiste seizoen daar naar toe gaat (tussen juni en september). Daar in de buurt worden ook regelmatig walvishaaien door duikers gesignaleerd.
Kortom … duiken hier is, zoals op de meeste plaatsen in de Filippijnen, een echte ‘must-do’ bezigheid.
Voor de Filippijnen is het duiktoerisme dan ook een van de grootste inkomstenbronnen en men is hard bezig (’hard’ in de Filippijnen moet je echter wel anders vertalen dan in bv. Europa!) om grote gebieden als sanctuary (beschermd gebied) aan te duiden.
Daar is dan visserij verboden en mag enkel tegen betaling van een bepaald bedrag (meestal zo'n 2,00 a 2,50 euro per duik) worden gedoken.
Apo Island is zo’n voorbeeld waar men nu al diverse jaren toezicht houdt op het duiken en strikte regels heeft vastgesteld.
Het is duidelijk te merken, want Apo Island heeft nog steeds een prachtige schakering van gezond koraal. Echter, pelagische vis zie je er weinig alhoewel er aan de achterzijde van het eiland toch vaak behoorlijk sterke stroming is waar pelagische vis graag in vertoeft.
Het wordt beweerd dat het te maken heeft met het nog steeds door de vingers zien van bepaalde visserij aktiviteiten. Officieel gaat de fee die je voor elke duik moet betalen, naar o.a. de vissers zodat die toch een inkomsten bron hebben en het vissen hopelijk zullen nalaten.
Dat gebeurt helaas nog niet in 100% van de gevallen.
Het merendeel van mijn duiken hier maak ik gewoon vanaf het strand. Ik gooi mijn duikspullen in mijn pick-up en rij naar mijn vriend in Dauin (7 km afstand) waar we voor zijn huis het water in lopen.
Het gebied is volledig een sanctuary (beschermd gebied) en de onderwater flora en fauna is er prachtig.
Voor slechts 3,75 euro maak ik dan een mooie duik met bijna altijd wel een of meerdere schildpadden als meer ‘bijzondere’ ontmoetingen. Maar laatst ook barakuda’s en zeeslang.16-Steve_Chris_Bjorn_and_me_Dauin
Die 3,75 euro is voor de duiktax (150 pesos) plus de gehuurde en gevulde duikfles (100 pesos). Dus veel geld voor mijn hobby hoef ik niet uit te geven.
Naar Apo Island is het wat anders omdat je dan met een boot meegaat met een organisatie van een van de resorts hier. Echter op korte termijn zal ik met eigen boot naar Apo Island gaan duiken.
Ik ken inmiddels de duikstekken nu goed genoeg en heb geen gids meer nodig om me naar de juiste plekken te brengen. 
Eind december moet onze polyester boot gereed zijn. Deze wordt momenteel gebouwd door een Filippijnse botenbouwer die behoorlijke ervaring heeft.08-ons-bootje-bijna-gereed
Mijn oude 20 PK Yamaha buitenboord motor doet het nog altijd. Daarnaast komt er een 40 PK Mercury motor bij zodat er een goede back-up geregeld is voor noodgevallen.
We hebben ook al enige tijd een banka (houten boot met bamboe ‘drijvers’). Die had ik van een Nederlander gekocht die inmiddels terug naar Nederland is gegaan.
De boot is goed voor 4 duikers en 8 flessen, maar hij lag (na verbouwing ten behoeve van meer comfort voor het duiken) te diep in het water. Er ligt een zware Toyota motor in van 97 PK, benzine motor.
Na een tochtje met veel te veel personen (10) brak een dwarsligger af.17-boat-1th-trip
Ik laat hem straks veranderen: andere, veel lichtere motor er in en bamboe dwarsliggers in plaats van de huidige GI-pijpen.
Bamboe is veel buigzamer dan GI-pijp en kan de klappen van de golven veel beter opvangen.
Mogelijk kan ik komend jaar eens naar de club komen om een filmpje te tonen van het duiken hier.
Eind mei komen we (mijn huidige partner en ik) naar Nederland voor een bezoek van 5 weken.
Maar ik heb al begrepen dat de faciliteiten van Delphinus sterk verminderd zijn waar het gaat om ontmoetings ruimte voor na het duiken.
Afijn, ik hoor wel van de voorzitter of daartoe animo en gelegenheid is.

Sedert  ik hier woon zijn er een aantal duikvrienden van me op bezoek geweest.
Soms ga ik met hen naar een andere plaats niet ver uit de buurt om ook daar enige duiken met hen te maken. Sipalay op Negros (150 km met de auto), Moalboal op Cebu (100 km met de auto + autoferry).
Omdat er bij mij voor het strand geen koraal groeit (een rivier vlakbij zet steeds na een regenbui sediment af op de bodem) is het duiken daar niet interessant.
Wel ben ik van plan om goedkeuring te krijgen om er een kunstmatig rif te creeren van wrakken, autobanden o.i.d. en zelfs is er een plan om een echte Dakota te droppen/zinken.
Dit vliegtuig staat in een resort verderop dat echter al ruim 2 jaar gesloten is. Als ik de eigenaar te pakken kan krijgen (is terug in Europa) wil ik mogelijk tesamen met enige andere duikscholen dit vliegtuig kopen en uiteraard bij mij 'voor de deur’ laten zinken op zo’n 25 meter.
Maar dat zal nog wel even duren voordat dat plan kan worden uitgevoerd, als het uberhaupt al tegen een redelijke prijs kan worden gekocht.

Er valt natuurlijk zeer veel meer te vertellen over de Filippijnen en in het bijzonder over mijn eigen ervaringen.
Ik zal mogelijk (beloof echter nog niets) een andere keer een verhaal maken over de specifieke, eigenaardige, leuke, minder leuke, culturele, etc., zaken.21-Nov-08-parade-622-Nov-08-parade-3
Ook wat er hier in de omgeving te bekijken valt zodat iemand die hier in de buurt wil komen duiken een kompleter beeld heeft van de mogelijkheden en onmogelijkheden.19-visit-forest-camp-nearby23-lake_Balanan24-twin-lakes25-Twin_lake_view26-Aerial_shots_with_si-it_bay28-cassaroro_foto
Er zijn plenty duikresorts in de buurt, dus geen gebrek aan een slaapplek of duikapparatuur.
Tussen mijn huis en Dumaguete, de belangrijkste stad hier op 24 km afstand, zijn maar liefs 26 resorts!!
Oh ja, dat was ik natuurlijk vergeten:
Ik woon in de provincie Negros Oriental, in het middengebied van de Filippijnen, Visayas genoemd.
Onze gemeente heet Zamboanguita en ligt helemaal in de zuidpunt van de provincie.29-map-orientalnegros10-Apovista-locatie
De Philippijnen wordt jaarlijks geteisterd door vele typhoons die vele mensenlevens eisen en duizenden dakloos maakt als gevolg van overstromingen, storm en aardverschuivingen.
Negros is een van de gunstigste plekken in de Philippijnen wat veiligheid voor natuur geweld betreft. Met name ons gebied in het uiterste zuiden van Negros wordt nauwelijks ooit getroffen door ernstige rampen.
Er valt nog zoveel te vertellen over de mooie omgeving hier met watervallen, gebergtes, vulkanen en natuurlijk de blauwe zee aan de ene kant en een prachtig berglandschap als je even de andere kant uitkijkt.31-ochtwandeling_aan_zee_om7-AM Daarover mogelijk een andere keer.
Ik hoop dus in mei/juni 2010 weer enkele ‘oude’ clubgenoten te kunnen ontmoeten.
Alle ‘oudgedienden’ (en de nieuwtjes natuurlijk ook!) wens hier hierbij een een ontzettend goed duikjaar 2010. Dat er vele, veilige en mooie duiken in het verschiet liggen voor jullie allemaal.
PRETTIGE FEESTDAGEN!!

Het allerbeste met Delphinus, mijn ‘oud’ kluppie.

John Kreemers
Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.