Afdrukken

Goede tijden, slechte tijden.

Door het veranderen van functie bij mijn werkgever is deze bijdrage aan de late kant. Maar mijn nieuwe functie betekent veel veranderingen, veel leren, ervaringen opdoen, nieuwe mensen spreken en direct meedoen in meerdere projecten. Kortom, op een rijdende trein springen. Erg leuk, maar het vreet tijd.

 

Goede tijden

De meesten is het wellicht al opgevallen, maar het is de laatste tijd aangenaam druk op de club. Zowel het afgelopen buitenwaterseizoen als het nieuwe binnenwaterseizoen. ‘Ons’ clubhuis blijft een geweldig positieve impuls geven aan het clubleven. Het is druk aan de waterkant en –na afloop- aan de bar. Mede dankzij de barcommissie, die elke dinsdag zorgt voor een drankje en lekkere versnaperingen.

Met de start van het binnenwaterseizoen hebben we een groot aantal nieuwe leden mogen verwelkomen. Ik heet de nieuwe leden van harte welkom en ik hoop dat jullie Delphinus ervaren als een gezellige duikclub. Zoals elk jaar trachten we iedereen te informeren over de ‘handel en wandel’ binnen Delphinus, maar mocht je desondanks toch nog vragen hebben laat het mij dan weten. Uiteraard kun je altijd een ander (bestuurs)lid je vraag stellen; een ieder is bereid die te beantwoorden.

Ook de opleidingen zijn dit jaar goed gevuld. Zo’n 7 leden in de 1-sters opleiding, maar liefst 12 leden in de 2-sters opleiding en 2 leden in de 3-sters opleiding. Het is erg prettig zoveel actieve leden erbij te hebben. Voor de trainers wordt het een hele uitdaging. Gelukkig zijn er ook 3 leden die zich hebben aangemeld om de instructeursopleiding te gaan volgen, zodat er de komende jaren meer instructeurs beschikbaar komen.

De verenigingsavond was een geweldig feest. De organisatie was super. Hanneke en Dion hebben ons allemaal verwend met de lekkerste hapjes, tot in de late uurtjes toe. De evenementencommissie had een erg leuk beursspel bedacht, hoewel niemand dat kon vermoeden toen Marcel van der Hiele het uitlegde aan de aanwezigen. Maar nadat het startsignaal had geklonken werd het toch een echt spel. De beursstrategieën waren verschillend, evenals de eindstanden (van 34 tot 3400).
Daarna was het tijd voor de loterij met heel veel mooie prijzen. En zoals ieder jaar zijn er altijd een of twee grote geluksvogels. Er waren achteraf wel veel vragen over wie nu mijn assistent was bij het trekken/uitreiken van de prijzen. Zoek maar eens op Jos van den Wildenberg. Hij is van een goed jaar (1989), net als ik.
Dat de avond een succes was bleek wel uit het late tijdstip dat we de tent sloten.

Slechte tijden

De dood van John Kreemers kwam als een volslagen verrassing. Op 67-jarige leeftijd overleden aan de gevolgen van een motorongeval op de Filippijnen, waar hij woonde met zijn vriendin. Veel leden zullen John niet kennen omdat hij een oud-Delphinus lid is. Vandaar dat ik hier een poging doe om te schetsen wat hij in het verleden zoal gedaan heeft voor de club, met dank aan Arie de Groot en Henk Liebregts voor hun bijdrage.

Het was in de tijd dat Delphinus nog grote groepen in het bad hadden liggen. Wim Zijlmans verzorgde het conditie gedeelte en het snorkelen in één helft van het ‘oude’ 50-meter bad van de Tongelreep. Aan de andere zijde waren de duikers in opleiding bezig. In het midden van het bad was een zwemstrook, de zogenaamde ‘middenbaan’, waarin partners en/of zeer gebrevetteerden zwommen.

Wim Zijlmans sprak Henk Liebregts een week of twee na de opleidingsstart in 1979 aan: "We hebben er nu een, John Kreemers heet hij. Die wil zijn 1-sters, 2-sters en 3-sters duikbrevet gaan halen, dan wil hij instructeur worden en vervolgens wil hij ook gaan filmen onderwater.".
John heeft het waargemaakt, met bijzonder veel inzet, zowel binnen de duikvereniging als bij de NOB. Hij schopte het tot NOB bondsinstructeur, hetgeen een uitzonderlijke prestatie is en Delphinus veel baat heeft gebracht bij de duikopleidingen. Samen met Cinedelphi, de foto- en filmclub van Delphinus, maakte hij enkele prachtige onderwater-, instructie- en promotiefilms. Hij organiseerde vele duikevenementen en duikreizen in binnen- en buitenland.
De NOB stand tijdens enkele sportbeurzen in Utrecht en Eindhoven kwamen ook uit zijn koker en waren perfect georganiseerd.

Een persoon als John, met zo’n geweldige drive, kwam natuurlijk ook in situaties waarbij de opposant wel eens moest slikken en een stapje opzij moest, dat is evident.
Na zijn pensionering vertrok hij naar warmer oorden om daar zijn duiken en instructeurschap uit te buiten en te benutten. Je kunt het verhaal over zijn belevenissen op de Filippijnen nalezen op de Delphinus website (KLIK HIER).

john_kreemers